بیشتر افراد مدیریت چرخه تولید محصول (Product Lifecycle Management-PLM) را به عنوان یک فناوری می‌شناسند ولی مدیریت چرخه تولید محصول یک استراتژی برای ایجاد شرکت‌هایی نوآور است که در این راه از چندین فناوری استفاده می‌کند.

این فناوری تولیدکنندگان را قادر می‌سازد تا پس از ایجاد اطلاعات مورد نیاز خود، از آن‌ها برای تولید محصول بهره گیرند و نقطه اتکایشان، داشته های خود و آنچه که توسط مهندسین طراح و ساخت و تولید ایجاد شده است، باشد.

مدیریت چرخه تولید محصول با یک مفهوم فراگیر تمام مراحل تولید یک محصول از خلق آن و تهیه برنامه تولید تا از رده خارج شدن آن را در بر می‌گیرد.

در طی سال‌های اخیر نیاز تولیدکنندگان به فناوری که توانایی ثبت و دسترسی در کوتاه‌ترین زمان به داده های ایجاد شده در طی فعالیت‌های مهندسی را داشته باشد، افزایش یافته است.

دشوارترین کار برای مهندسین طراح یافتن داده های مورد نیاز در کوتاه‌ترین زمان و از میان انبوهی از فایل‌ها می‌باشد. این مشکل در سطحی بالاتر نیز مشاهده می‌شود؛ جایی که افراد غیر مهندس مانند افرادی که در امور مالی مشغول محاسبه هزینه ها هستند. برای حل این مشکلات و افزایش بهره‌وری، PLM داده های محصول را در اختیار می‌گیرد تا بتوان در آن‌ها را در محیط کار گروهی یک مجموعه کاری بزرگ مدیریت کند. در نتیجه، مهندسین طراح، ساخت و تولید، تعمیر و نگهداری و افرادی که وظیفه آن‌ها تأمین مواد، محاسبه هزینه ها، مدیریت فروش و بازاریابی می‌باشد (تمام افراد موثر در ایجاد داده های محصول) تشکیل مجموعه های یکپارچه می‌دهند.

امروزه دیگر واژه‌هایی مانند CAE، CAM و CAD برای توصیف روند تولید یک محصول در صنایع مناسب نیستند؛ CAE، CAM و CAD تنها بخش کوچکی از سیستم مدیریتی PLM می‌باشند؛ با PLM ارتباط مشتریان، بخش‌های اداری و تأمین کنندگان تجهیزات و مواد با بخش‌های مهندسی CAE، CAM و CAD برقرار می‌شود و علاوه بر نظر طراح، نظر مشتری در مورد محصول نیز فرآیند ساخت و تولید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این سیستم مدل سه بعدی قطعه (CAD Model) یا مجموعه های از قطعات، تنها بخش کوچکی از این شبکه پیچیده است.